skrg nih aku kat opis, cambiasa laa.. keje mari laa keje sungguh2.. sometime aku rasa aku sorg jek keje sungguh2.. ye laa.. dh tinggal aku, sapik ngan yifu jek dlm team nih.. sometime aku need somebody.. utk sharing what happening here.. bukan utk mberi komen/komplen/argue on what happen on me.. baik family, or sape2.. pendam is better way.. dan paling tak best, bile dh mkn diri.. hahaha… btol laa kata en azlan, aku nih kalo ade masalah, simpan sorg2..
mak aku beransur sehat.. tp nth laa ek.. aku rase mcm dia tak sehat lg.. aritu dia p klinik cuci darah.. tgk dia makin penat jek.. dr ckp dia kene gaut.. buah pinggang hampir rosak.. harap2 dia sehat lps cuci darah ari tuh..
aku penat sgt skrg nih.. nth laa ek, rase lonely.. bile aku need someone, takde sape.. aku tau ramai org risau kat aku.. aku tau ramai syg kat aku.. tp, sometime bile ade org ungkap kan dorg ’syg’ kat aku.. aku br realise.. kekadang aku rase smua org akan cr aku bile dorg perlu kan aku jek.. tapi aku tau tak semua org camtuh.. aku tau semua org sibuk dgn life dorg masing2.. aku mmg tak salahkan sesape.. cume aku salahkan diri aku jek laa..
kenape ek, kekadang.. selalu aku pkr.. nape ek, bile kite nk sgt sesorg tuh, kite sanggup buat ape sahaja.. ari2 bole tepon, ari2 bole sms, semua bole.. bole spend time.. senang kata semua bole.. tp bile dah dpt, terus ignore.. paling bz.. bile tepon, mesti nk tye ‘ada ape’.. kekadang tepon nk ajak sembang2 jek.. bukan ada hal penting sgt pn.. kalo tgh bbual, tak bg full attensen.. kalo sembang kat tepon pn sama.. kalo sms, tye sepatah, jawab sepatah.. erm.. kalo agak2 sms kite tak berape penting nk jawab, terus ignore or tak reply langsung.. walau bagaimanapun, aku tak salahkan sesape.. mungkin aku nih terlalu nyibuk.. kalo aku tak amik tau, kata aku sombong, kalo aku amik tau, kata aku kepoh.. kesimpulannye, aku pendam jek laa.. sibukkan diri jek laa..
btol ke sharing nih caring?
ari tuh time mak sakit, dia penah marah aku dia ckp aku nih kepala batu.. aku nih tak laa cantik mana pn.. aku kene tgk cermin pandang diri sendiri, sedar diri.. walaupun statement tuh hanya sekadar angin bayu berlalu.. aku still ingat n terasa smp ke arinih.. aku ingat lg, mak marah aku pasal aku benti pu3.. dia marah pasal aku tak buat partime kat utm lg.. dan lain2 lg.. aku tau, aku sgt penat buat semua keje2 nih.. 4 keje dlm 1 masa.. [manage sppj,partime sc,partime oum,pu3+umno].. penat sgt.. sgt2 penat.. ade kawan aku kata, aku gile keje.. sebulan lps, november aku takde cuti.. penat sgt2.. skrg nih dh flek.. tp bole bekeje lg aa.. cume tak fresh jek aa.. buat keje smua ala kadar jek..
ari tuh miting, mintak mcm2 lg.. aku jd nyampah.. jd malas nk p nusajaya.. programmer aku pn dh start komplening.. asyik nk tambah2 jek.. aku pn dh penat.. mana nk buat development, testing, training org2 baru lg.. haiya.. uat lg.. bile mau siap kalo camnih.. ? nasib baik en azlan emel bg kata2 semangat.. walaupun ayat nye pendek jek.. ‘Ok Linda, very good. Almost ready. Stay strong.‘ tp cukup laa utk aku tau, ade org caring lg kat aku.. bg aku kata2 semangat di saat aku sgt lemah.. just pn ckp aku kene byk sabar.. mintak doa kat Allah, bg kekuatan,kesabaran etc.. thanks…
apepun, keje kene diteruskan… KEJE!! KEJE!! MESTI MAU!!

